AĞIT

-Ayda üç yüz lira maaş alıp da hiçbir hakka sahip olmayan müstahdemlere- Sorma be hemşerim bizim halleri Ayda üç yüz lira alanlardanız Sabah beşte kalkıp yatsıya kadar Çalışıp belasın bulanlardanız Üç yüz lira ile olur mu geçim Kınama hemşerim yanıyor içim Sen ayda beş bini harcan o biçim Bizler size şak şak çalanlardanız Kırk yıl çalışsak da terfi edemek Nasip olmaz bize sıcak bir yemek Hastalansak doktora da gidemek Derdi çeke çeke ölenlerdeniz İzin bilmeyiz biz, aslı maaş yok Anlatmakla bitmez derdimiz pek çok Sen bal, börek, pide yersin karnın tok Biz ekmeği dörde bölenlerdeniz Nerde bakanımız, nerde senatör Biraz da efendim ücretliyi gör Oy verdiğim vekil, bir halimi sor Unutulup artta kalanlardanız Hiç yardım etmez mi adam adama Müslüman, vatandaş, kardaşız tama Çalışmada başta gideriz ama Maaşta arkadan gidenlerdeniz Yama yama sırtımdaki elbise Yaklaşmaz bizlere sevinç ve neşe Zamlar artırıyor bizde endişe Grevsiz, mitingsiz olanlardanız Hiçbir hakka sahip değil odacı Kulak ver efendim bu gerçek acı Bütün müstahdemler sizden davacı On yılda bir defa gülenlerdeniz Bu nasıl adalet, bu nasıl töre Hakkımız yersiniz göz göre göre İlgilenen yoktur yazsam bin kere Bitmeyen efkâra dalanlardanız Ne pazar biliriz, ne de bayramı Siz yağ yerken biz içemek ayranı Nerde kaldı sosyal adalet hanı Yalınız ismini bilenlerdeniz Kuduzun dişinden o nasiplenir Cellatın şişinden o nasiplenir Her körün taşından o nasiplenir Kafası yarılan benim kardaşım “İnsan Hakları”ymış… geçiver gitsin “Hukuk”muş, uzağa kaçıver gitsin “Demokrasi” aman göçüver gitsin Hepsinde yerilen benim kardaşım Dinsiz, müslümana vurur tat alır Yahudi zulmeder, mükâfat alır Hristiyan kan döktükçe ad alır Ya ceza verilen? Benim kardaşım Osman Naci KARAKOÇ (Elbistan)