AĞIT

Şair Erol BOYUNDUK ve üç kardeşi bir sonbahar gecesi anasının ağlama sesine uyanırlar. Anası hasta yatan babasının başında hıçkıra hıçkıra ağlamaktadır, babasının ölümü üzerine şu ağıdı söyler: Anam ağlıyordu gece yarısı Uyandım hıçkırık sesine düştüm Sen ölme de bana gelsin darısı Sahipsiz pederin yasına düştüm Ömür gelir geçer ecel bir anlık Baktım yalan dünya boş bir samanlık Lambamız yanmıyor oda karanlık Eski idaremin izine düştüm İplik iplik iner gözümden yaşım Sığmaz bu dünyaya belalı başım Ezelden karardı hayalim düşüm N’eyleyim talihin hırsına düştüm Alamadım şu dünyanın hızını Çekemedim şu gönlümün nazını Kan bürümüş felek senin gözünü Bir yanım kaderin tersine düşmüş