ALAEDDİN ÖZDENÖREN(D.1940-Ö.2003)

Hikâyeci Rasim Özdenören’in ikiz kardeşi olan Alaeddin Özdenören, 20 Mayıs 1940 tarihinde Kahramanmaraş’ta doğdu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümünü bitirdikten sonra çeşitli okullarda öğretmen olarak görev yaptı. 1991 yılında Kültür Bakanlığı Müşavirliğine atanan Özdenören bu görevindeyken emekli oldu. Lise yıllarında ikiz kardeşi Rasim Özdenören, Cahit Zarifoğlu ve Erdem Beyazıt ile Maraş’ta çıkardıkları Hamle dergisi ve mahalli gazeteler için hazırladıkları edebiyat sayfalarında, edebiyata başlayan Alâeddin Özdenören daha sonraları bazı dergiler yazıp, dergilerde eserleri yayınlanmıştır. 26 Temmuz 2003 tarihinde vefat etti. 1996 yılında Yalnızlık Gide Gide adlı eseriyle Türkiye Yazarlar Birliğinin şiir ödülünü aldı. Alaaddin Özdenören’in Güneş Donanması (1974), Yalnızlık Gide Gide (1996), Şiirler/Bütün Şiirleri (1999) adlı şiir; İnsan ve İslâm 1982; Batılılaşma Üzerine (1983), Devlet ve İnsan (1986), Yakın Çağ Batı Dünyası ve Türkiye’ye Yansımaları (1986) adlı deneme; Şiirin Geçitleri (1996) adlı inceleme ve Unutulmuşluklar(1999) adlı hatıra türünde eserleri vardır. GÖK DUVARLARI Kalbim gök duvarlarına Resmini çizer Gözlerin düşlerimde gezer Akar içime içime   Ne olursun biraz gül Gözlerinde o ıslak gül Baktıkça ben hep büyür Açar içime içime   Önümde devinen şehir Saçlarından akan nehir Rüzgârlar içre zehir Ağar içime içime   Geçtikçe sulardan yüzün İncecik dal olur hüzün Şarkıları yeryüzünün Doğar içime içime Yavrucuğum feryadım var Yağıyor ellerime kar Mezarcığından ışıklar Dolar içime içime Sarar kollarım yerleri Ay taşırır geceleri Senin yokluğundan beri Yığar içime içime Pusuda mı bencileyin Her şeycikler geceleyin Ben nasıl derinlerdeyim Ki yıldızlar gökyüzünden Yağar içime içime Alaeddin Özdenören