- Normal Düzen ( Bozuk Düzen veya Kara Düzen dendiği de görülmektedir)
- Bağlama Düzeni ( Aşık Veysel Düzeni veya Veysel Düzeni dendiği de görülmektedir)
- Misket Düzeni
- Fidayda Düzeni
- Müstezad Düzen
- Abdal Düzeni ( Bazlak veya Avşar Düzeni dendiği de görülmektedir)
- Cura Düzeni
BAĞLAMA
Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi Konservatuarı 2006-2007 yıllarında kuruluşundan bu yana birçok faaliyetlerde bulunmuştur. Konservatuarımız gerek Türk Sanat Müziği koro çalışmaları Türk Halk Müziği koro çalışmaları Türk Tasavvuf Müziği koro çalışmaları ile bir çok konser vermiştir. Bunların yanı sıra Bağlama derslerimiz de konservatuarımızın kuruluşundan bu yana deva etmektedir. -Kurslarımıza 12 ve üzeri her yaştan kursiyer devam etmektedir. -Bağlama öğrencilerimize ilk olarak bağlamayı tanıtma ve tutuşu. -Boş tellerde mızrap çalışmaları. -Bağlamada nota yerleri. -Nota ile eser icra etmeyi öğrenirler. Kursiyerlerimizin Düşünceleri: -Okuldan sonra kalan zamanlarında maalesef bazı kötü alışkanlıklar edinmektedirler. Oysaki okuldan sonrasında kalan boş zamanlarını bağlama kursu gibi sanatsal faaliyetlere katıldıkları zaman bu tür kötü alışkanlıklardan uzak durmaktadırlar. -Bağlama kursu öğrencilerimizin sanatsal yönü gelişmekte ve yükselmektedir. -Bağlama kursu öğrencilerimiz bağlama derslerine katıldıklarında genel stresten uzak olduğunu el becerilerinin geliştirdiğini, müzik kulağının geliştirdiğini arkadaşları ve çevresinde kendine duyan özgüvenlerinin geliştiğini söylemektedirler. BAĞLAMANIN TARİHÇESİ VE ÇEŞİTLERİ Bağlama ve Çeşitleri sazlarını tanıyabilmek için önce bu sazların atası olarak bilinen KOPUZ’un tanınması gerekiyor. İnsanlar su kabağının üst kısmına ince deriler gerdirip sap ilave etmişler ve kiriş tellerini(hayvan bağırsaklarından yapılan tel) deri üzerinden geçirmek sureti ile sesin daha net çıkmasını sağlamışlar. Yay ile çalınanlara “IKLIG” parmak veya mızrap türünden maddelerle çalınan türlerine de “KOPUZ” adını vermişler. IKLIĞ yaylı sazların KOPUZ ise mızraplı sazların atası olarak bilinmektedir. Kopuz sonraları su kabağı yerine armudumsu şekilde ağaçlardan oyularak yapılmış üzerine yine deri gerilmiş kiriş teller takılarak uzun yıllar çalınmış daha sonraları da derinin yerini ağaç (göğüs-ses tablosu) kiriş tellerinin yerini ise metal teller almıştır. Mızraplı sazların atası alarak bilinen Kopuz Türklerin en eski sazlarından biridir. En az 1500 yıl kullanılmış olan bu ünlü mızraplı saz bugün yerini Anadolu’da bağlama ve ailesi sazlarına bırakmış olmakla beraber Orta Asya ve Sibirya Türkleri tarafından halen kullanılmaktadır. Bağlamanın ses sahası 25 oktav olup ses tablosu üzerine yapıştırılan ilave perdeler ile ses sahası 3 oktava kadar da çıkarılabilir. Bağlama ailesi sazlarını büyükten küçüğe aşağıdaki gibi sıralayabiliriz. MEYDAN SAZI Meydanlarda çalınmasından dolayı Meydan Sazı denilmiştir. 12 teli bulunması nedeniyle bazı yörelerde 12 telli sazda denilmektedir. Meydan sazı bağlama ailesinin en büyük sazıdır. La sesine akort edilir. Form boyu 525cm sap boyu 70cm tel boyu 112cm form eni ve derinliği 315cm dir. En ince teli 035 – 040 numaradır. Çoğunlukla kalın bam telleri kullanılır. DİVAN SAZI Meydan sazından biraz daha küçüktür. Dokuz telli yada yedi telli olarak kullanılabilir. Meydan sazından dört ses daha tiz akort edilir. Form boyu 49cm sap boyu 65cm tel boyu 104cm ÇÖĞÜR Divan sazına yakın büyüklükte 9 ile 6 tel takılmakta ve 15 kadar perdesi bulunmaktadır. Akordu alt iki tel (La) orta iki tellerin birisi (La) diğeri ise (Re) üst teller ise (Sol) sesine akort edilir. Çöğür ile; Nefes Ayin ve Semai gibi havalar çalınır. Bugün daha çok curası kullanılmaktadır. Çöğür Curası çöğürün bir oktav daha tizi ve küçüğüne denir. BAĞLAMA Adını alan ailenin temel sazıdır. 17-24 perdesi vardır. Meydan sazından bir oktav Divan Sazından ise beş ses daha tizdir. 6-9 tel takılır. Alt telleri(La) sesine akort edilir. Düzen değişikliklerinde orta ve üst tellerin akortları değiştirilir. Form boyu 42cm sap boyu 55cm tel boyu 88cm form eni ve derinliği 25cm dir. Bağlama yapım itibarı ile sert ve zamanla şekil değiştirmeyen ağaçlardan imal edilir. Bunların yumuşak ağaç olmalıdır. Genellikle Dut Gürgen Kestane Ardıç Karaağaç Ceviz gibi ağaçlardan yapılır. Göğüs bölümünde kullanılan ağaçlar ise akustiği daha güzel elde etmek için Köknar Çam Ladin gibi ağaçlarlardır. Bağlamanın sap kısmında ise Gürgen Ak Gürgen Ardıç veya Ceviz gibi sert ağaçlar kullanılır Bağlamada ses çıkarabilmek için gövdesini sağ dizimizin üzerine koyar ve mızrapla (tezene) tellere dokunuruz. Perdelere basarakta değişik nota seslerini elde ederiz. Bunun yanında bağlamanın tellerini çeşitli seslere göre ayarlamaya Düzen denir. Düzenler bir ezginin bağlamadaki gerek tavır ve gerekse çalmış özelliğini ifade eder. Aynı ezgiyi başka bir düzenle icra edebildiğimiz halde esasen ahengi değişir. Bazı ozanlarımız kendilerine göre düzenler kullanmışlardır. Zaten düzen adlarının bir kısmının ozanlarımızın isimlerini aldığını görmekteyiz. Bağlama ‘ da düzenleri yedi ayrı şekile ayırabiliriz :
