Behlül Ali’nin, eşi Güllü Fadime’nin ölümü üzerine yazdığı şiir

Her nereye varsam geliyor kader Ellik ellik sürülmez ki süresin Ya bir fincan değil ya da bir kâse Taşa çalıp kırılmaz ki kırasın Tatlı cân cezada gönül yırakta Benim olan derdim bütün yürekte Sargı tutup sarılmaz ki sarasın Derman bulamadım dertli dizine Özüm döyüp sık bakmazdım yüzüne Topraklar mı doldu ela gözüne Gelen yok ki sorulmaz ki sorasın Ben de bilemiyom şu bana n’oldu Sayarım günlerin dört sene oldu Kuzular ananız göresim geldi Açıp lahtın görülmez ki göresin Behlül Ali’m der de edek minneti Kılak farzı terk etmeyek sünneti Kadir Mevlâm nasip etsin cenneti Rüşvet verip girilmez ki giresin