Bir gün Hatice Hatun hastalanır ve kendi kendine söyler

Çeke çeke bu dert beni alıcı Etim gidip kemiklerim kalıcı Doktora gidersem can mı verici Kader böyleymiş derim ağlarım Gene yeşillendi ova, yazılar Meleşitte kösten çıkar kuzular Oğlum, kızım ağlaşır da bozular Kurarlar konağa figanı bir gün Ali gelir Hacca’m diye ararsa Kızlarım toplanıp yüzün yolarsa İsa’m küçük, anam diye ağlarsa Düşmanlar duyar da sevinir bir gün