Canlı cenaze

-Hocam Ziya Nakiboğlu’na- Sevgiden sevdadan aşktan Kaderden vazgeçer oldum Hayat hicran ömür hüsran Bu gün dünden beter oldum Ne ümit, ne ışık, ne renk Ne bahar, ne vuslat, ne şevk Yıllar yılı küskün her zevk Izdırabı üzer oldum Yırtık ömür tutmaz yama Yaşayış bir mahşer amma Kader sundu bir muamma Çözülmüyor bizar oldum Otuz beş makamı olan Andıkça ağlanan her an Babam, sevdiklerim, sılam Varken gurbet gezer oldum Kim yetim olmaz anasız Canan can istiyor Cansız Canlı cenazeden farksız Konuşan bir mezar oldum Ahmet Cansız GÜNÜ