CELİKANYURDU’NDAN (YAZYURDU) ÖMER’İN AĞIDI

CELİKANYURDU’NDAN (YAZYURDU) ÖMER’İN AĞIDI Ömer, Yazyurdu’ndan Ömer, Kişiler’den yiğit bir delikanlıdır. Bu genç Elbistan ilçesinin bir köyünden de nişanlıdır. Kader bu ya! Bu gencin nişanlısı Elbistanlı olan bir genç tarafından kaçırılır. Ömer de nişanlısını kaçıran kişiyi, askere giderken bir sevkiyat sırasında yolunu keserek vurur. Ömer bu olay üzerine dağa çıkar, askerliği geldiği halde askere de gitmez; çünkü yakalanırım korkusu vardır. Bu arada da kendi yakın akrabaları ve çevresi de Ömer’i çekemediklerinden bir an evvel yakalanması veya vurdurulması için Ankara’ya kadar dilekçe verirler. Ömer artık devlet tarafından aranan kaçak veya eşkıyadır. Her gün gelerek köyün önündeki kendi ağıllarının önünde bekleyerek pusu kurarlar. Ömer her günki gibi ağılın önüne gelir ve ağılın önündeki çeşmede elini yıkarken askerin birisi tarafından vurulur. Bunu duyan Ömer’in Kındıralık’taki bacısı Yeter aşağıdaki ağıdı yakar. Ağıt, değişik kimselerde değişik şekillerde söylenmektedir. (…) Biz bu ağıdı değişik kimselerden aldık. Ağıdın sözleri aşağıdaki gibidir. Yoncalığın boz dumanı Hükümet vermez amanı Ben gardaşa düğün tuttum Ot biçimi yaz zamanı Öle gardaş bacın öle Ölmeye de ne gün göre Öle gardaşın bacısı Çıkmaz yürekten acısı Göğdeli’den yayılan yozlar Gölde ötüşüyor kazlar Ben gardaşa düğün tuttum Davulsuz oynadı kızlar Göğdeli’nin kırcısıyım Mor koyunun bercisiyim Zehirlenip ölmeliydim (Bana kara yakışır mı?) Ben Ömer’in bacısıyım Mum yandı da yoncalığı ışıttı Yel değdi de yaralıyı üşüttü Gözünden gözüne inanmazdı Cephaneyi kadınlara taşıttı Yol üstüne kaymak serdim Gelip geçen yesin diye Ben gardaşa çadır kurdum Misafiri insin diye …………………. Odasına iner vali Ankara’ya tel veriyor Emmimoğlu kaynım Veli Hota deli gardaş hota Ne süslü binerdin ata Deli Dudu da duyduysa Gardaşa çalıyor hota Koyun gelir dura dura Ayağını vura vura Şimdi Ömer ağam gelir Bıyığını bura bura Ergen babamoğlu ergen Olmuş yoncalığa sergen Hiç mi bunun kimsesi yok Üstüne örtmemişler yorgan (Sizin ergen bizim ergen Yoncalığa olmuş sergen Bunun hiç kimsesi yok mu Üstüne örtmemiş yorgan) Görün’e gittim de yayan Dayan ey dizlerim dayan Ananı jandarma dövdü Uyan deli gardaş uyan Yoncalığın cılga yolu Gide gide kavuşuyor Seni vuran Kayserili İlvan ile savuşuyor Bacısının adı Eşe Yamçıyı saklamış taşa Gâvur imiş gâvur Hakkı Nasıl kıydın altın dişe İndim geldim çoktan çaldan Gardaş güccük bilmez haldan Omar gardaş vurulunca Bülbül figan etti daldan Tarlalarda biter yemiş Gamasının ucu gümüş Ankara’da(n) Kemal Paşa Şu Omar’ı vurun demiş Yoncalığın dar dumanı Hükümet bilmez amanı Gardaş göçünü yükletmiş Ot biçimi orak zamanı Yoncalığa vardım yayan Dayan ey dizlerim dayan Ananı dövmüş jandarma (Ananı jandarma dövmüş) Uyan deli gardaş uyan Jandarmalar öğünüyor Bibilerin döğünüyor Ses versene deli gardaş Düşmanların seviniyor (soyunuyor) Havluya doldurdum gazı Samsun’a yolladım yozu Gınamayın eller bizi Dil bilmiyor Kürt’ün kızı İndim geldim çaldan çaldan Gardaş güccük bilmez haldan Omar gardaş vurulunca Bülbül figan etti daldan Çadırımı aldım başıma Canımı aldım dişime Kimselere görünmezdim Cenderme çıktı garşıma ……………………… ……………………… Yeter