EKREM KOYUNCU’NUN AĞIDI♣

EKREM KOYUNCU’NUN AĞIDI♣ Andırın’ın Yeşiltepe köyünde 1975’li yıllarda yaşayan 15 yaşındaki Ekrem KOYUNCU, komşusu Mecid’in kızına âşık olur ve kızı kaçırır. Ekrem’in annesi Ayten Hanım sabah kalktığında olayı öğrenir. Komşusunun hanımı tuvalete imekleyerekten gitmektedir. Anlaşılan oğlu ile kaçan kzın anasını kocası çok kötü döğmüştür. Ayten Hanım, oğlunun yaşının küçük olmasına mı üzülsün, kız kaçırmasına mı üzülsün yoksa dayak yemekten yürüyemez hale gelen komşusu Mecid’in hanımına mı üzülsün? Bu çaresizlik içinde iken oğlunun karakolda olduğunu öğrenen Ayten Hanım, o an pencerenin önüne oturur ve o üzüntüyle şu ağıdı söyler: Yoruldu dutmuyor dizim Kimsiye galmadı sözüm Boşa vermen mahkemiye Mıktar bizim a’za bizim Sabahınan erken galktım Mecid’in evine baktım Önünde iki böyüğün Yavrum bunu nasıl yaptın Mecid’in kapıyı atlıyor Durdu başımdan gitmiyor Gel barışak bre Salih Düşmanlarımız çatlıyor Gadanı alıyım Kele Ben de ne söyleyim ele Aldırmaz derdim emmisi Sabahanan düştü yola Yola çıkmaya gorkuyom Ne çıkar bilmem önüme Bacım gibi sahib oldu Minneddarım ben geline Gadanı alıyım kele Ne söyleyimkine ele Dediler yollar dutulmuş Habar verin İsmayil’e Yeter deli gönlüm yeter Guşlar yuvasında öter Ben nasıl dü’ün çalıyım Yavrum hapsanede yatar Sana diyom zalim Ali Beni getirdin oyuna Arka çıkıyor dayısı Gurban oluyum boyuna Garakol vardı dayandı Adnan’ın gapısına Daha küçük teslim etmen Polislerin zopasına Erkenden atılan gara Düzülmüşler sıra sıra Dayanamaz küçük yavrım Teslim etmen garagola Fadime (Ayten) KOYUNCU