Eşin ölünce

Bu hal küçük kıyametmiş dostlarım Eşin ölüp sen yalnız kalınca Kabus olur hayallerin düşlerin Eşin ölüp sen yalınız kalınca Çoğalır acılar gün-be-gün katlar Yanar gönül evin alevler patlar Dağılır başından yakından yadlar Eşin ölüp sen yalnız kalınca Yorulma, ceht ile murat alınmaz Yaranı saracak bir dost bulunmaz Günlerce bakarsın kapın çalınmaz Eşin ölüp sen yalınız kalınca Ruhunda, beyninde şimşekler çakar Yumuşak davransan da görürler sakar Gözyaşların sana danışmaz akar Eşin ölüp sen yalınız kalınca Hayat devam eder saatler durmaz Gam çeken garibi gamsızlar görmez Kadınsız haneye kediler girmez Eşin ölüp en yalınız kalınca Bulanır hafızan beynin yıkanır Sert söz şöyle dursun düzgar dokanır Bal yesen de boğazında tıkanır Eşin ölüp sen yalınız kalınca Dertlinin ahına dayanmaz dağlar Hastanın halinden dayanmaz dağlar Hastan halinden anlar mı sağlar Eşin ölüp de sen yalınız kalınca Söylemezoğluyum, böyle ahvalim Göçtü can yoldaşım karmaşık halim Kuma gelen kadın vefasız zalim Eşin ölüp sen yalınız kalınca