FİRKATLİ GÖNÜL

Bir de eve geldi, gördü ki validesi hasta yatıyor, ol vakıtaca bildi validesinin öleceğini, neyise çok süzgündi ki yirmi dört saat durunca validesi vefat eyledi. Hak Teâlâ rahmet eylesin, yardımcısı Fâtımatü’z-Zehrâ olsun, âmîn. Bir gün böyle beş gün böyle deli göñlü firkâtlendi. Aldı bakalım ney demiş dinnen ağalar, hem de efendiler: Gene deli göğnüm gamlı firkatli Düştüm bir acayip hâllere bu gün Bu gam bu firkat ve bu sıla haram Durmazam giderem yollara bu gün Üstümüzü gam leşkeri bürümüş Yeni bildim yalan dünya çürümüş Muhannet de cip ölümden zor imiş Dağlanmışım acı dillere bu gün N’oldu bilemiyom şu bana n’oldu Al kınalı keklik yüksekte kaldı Tâ yuhardan beri arz etti geldi Kondu gövel ördek göllere bu gün Annıma yazılmış yazı karası Değdi kuluncuma Hanım turası Yeni geldi ağlamanın sırası Bak dîdemden ahan sillere bu gün Behlül Ali’m der ki cüml’âlem şaştı Zâlim keklik tarı havada uştu Bülbülün yerine kargalar goştu Acıdı yüreğim güllere bu gün Diyip kesti aferin âşığa dediler. Behlül Ali KOZAN