GÜLMEDİ KADER

Yavru mu yitirdin yar mı yitirdin Durmadan gidersin yola Ömer’im Unutma hiç aç yattığın günleri Şimdi lokma sunmaz bala Ömer’im Arzumanım kaldı bir güzel seste Yar sırma saçını eylemiş deste Keklik olman karar almam kafeste Bülbül olsa konmaz güle Ömer’im Of çektikçe kara bağrım dağlıyon Dosta giden yollarımı bağlıyon Bazen kederlenip bazen ağlıyon Gözyaşların dönmüş sele Ömer’im Yârim bir gül olsa ıslamam tasta Bir saat görmesem olurum hasta Ne isteğin varsa Mevla’dan iste Asla boyun bükmez kula Ömer’im Anamoğlu dönmez zulüm’e dilim Yaprağım açmadan soluyor gülüm Az yaşa çok yaşa akıbet ölüm Seni de koyarlar sala Ömer’im (Anamoğlu) Ömer MART