Kamil bir insan

Büyük bir kamil insanı felek gözden nihan etti Nihan olması ol zatın müessir-i cihan etti Terennüm eylese bülbül yeridir gül firakıyla Eder feryad ile zarı yine feth-i dehan etti Terahhüm etmedi sayyad can-ı evladı ol zatı Firakından ahibbanın gözü yaşı revan etti Gülü bülbülden ayırır nedir derdi bu dünyanın Vefa bilmez vefasızlıkta adını yaman etti Fakat dünya vü ukbâ cümle bir zata emir-berdir Çatıp tîr-i müjeyi attı ol ebru keman etti Akıl ermez Huda’nın hikmeti bir bahr-i ummandır Mekana sığmadı kendi dil-i mü’min mekan etti Gönül gözüyle seyr eden cemaliyle tecellisin İnandı öz ile can u dilinden hem iman etti Kılıptır Hakî’yi payi dil-araya gubâr-âsâ Erişen arzûsuna ser-te-ser tenini cân etti Ali Haki EDNA (Ali DOĞAN)