KANDIL KÖYÜNDEN (HAVVA) HACI KILIÇ’A AĞIT

Yıl 1965 olsa gerek. Kandıl köyünden Ahmet KILIÇ’ın oğlu Halil İbrahim, Nergele köyünden bir başkasına nişanlı olan bir kızı kaçırır. Bu olay karşı tarafı öfkelendirir. Hem de ne öfke… Kandıl barajı fizibilite çalışmaları başlamış, Halil İbrahim’in babası Ahmet KILIÇ, bu işleri yapan firmaya işçi olarak girmiştir. Bundan haberdar olan kız tarafı, onu öldürüp suya atmaya karar verirler. Lakin onların baskın yaptığı gün, kızı kaçıran Halil İbrahim’in küçük kardeşi Havva HACI, babası Ahmet’in yerine nöbettedir. İntikam hırsıyla gelenler Havva HACI’yı öldürürler. Cesedine bi de taş bağlayarak Ceyhan nehrinin en derin yerine atarlar. Havva HACI tüm aramalara rağmen bulunamaz. Üç ay gibi bir süre sonrasında, bağlı olduğu taştan kurtulan ceset su yüzüne vurur ve öldürüldüğü ancak o zaman anlaşılır. Bu yürek yakan duruma Havva HACI’nın bacısı Zeynep ile annesi Naciye ağıt yakarlar. Koca Ceyhan çağlar gider Yüzü yosun bağlar gider Yekin benim kuzum yekin Anan bacın ağlar gider Koca Ceyhan çağlamasın Yüzü yosun bağlamasın Diri iken bakmayanlar Oturup hiç ağlamasın Kara çadırın direği Yitti kapının fireği Kardeş sana bac’olanın Demirden gerek yüreği Havada bulut yelişir Suda balık et bölüşür Goca da babam gelişin Koyun kuzuya karışır Hava Hacı derler benim adıma Düşmanlar da kıydı tatlı canıma O zalim düşman attı Ceyhan’a Beni Ceyhan’da bulan ağladı Naciye KILIÇ