KAPALI YOLLARDA ÇEKİLEN SIKINTI

Birkaç ay evvel Elbistan’da tabanca ile yaralanıp tedavi için hastaneye götürülen bir hastanın kapalı yollarda çektiği sıkıntıyı Âşık Ahmet ÇITAK’ın dilinden dinleyin! Sayın mebusumuz bize de bakın Gözünüz öğründen koyman amanın Saadet evinin içine tıkın Bir hil’at giydirin soyman amanın Bir ay evvel yaralandı birisi Omuzladık onu gece yarısı Feryat eder ana, baba, karısı Bize böyle ateş koyman amanın Salacaya koyduk celalar sayri Elli beş amele yoruldu gayri 1.300 lira da sarf oldu ayrı Şöyle bir halleri duyamayın amanın Kurşun yemiş yaraları sızılar Dakikada bir yol doktor arzular Bu yolda can vermiş nice kuzular Yeter gayrı bize kıyman amanın Bu kanlı yol emer gider kanımız Bugün, yarın ile geçer günümüz Yeminle söylerim darda canımız Dört yanın sözüne uyman amanın Âdet ettik yolda kalıp ölmeyi Gözü açık millet yutmaz dolmayı Yolu yapmazsanız mebus olmayı Düşte görseniz de yorman amanın Siz var iken deyu kime varalım Diri diri mezara mı gömelim Yol parası on kat edin verelim İş bitirin hatır sayman amanın Bizdeki dert hepisinden fazladır Yurdum yolsuz ciğerimi sızlatır İnönü’müz va’d eyledi gözletir Verdiğiniz sözden cayman amanın İstemek, bu sefer gelmeyin bura Sarf olmasın boşa dört-beş bin lira Küstü size vatan beyhude yere Bez dokuyup iplik iyman amanın Ahmet Çıtak yanar, keyfinde eller Söyleme doğruyu; “divane” derler Nisan geldi daha kapalı yollar Bu belâda bizi koyman amanın Ahmet ÇITAK