Kar beyaz ölüm

Sisne’de bora var, tipi fırtına Koyaklar başında kışladı zulüm Kefenler biçildi güller üstüne Geldi ince ince kar beyaz ölüm Poyraz hoyrat esti; eşkıya kastı Umudu, ülküyü göklere astı Karlar Muhsinleri bağrına bastı Deldi sineleri, kar beyaz ölüm Geceler düşmandı, geceler hayın Ardıçlar üşüdü, buz tuttu kayın Kayboldu ışığı, gökteki ayın Aldı erenleri, kar beyaz ölüm Ecel kanat taktı, gözledi yolu Rahman divanına çağırdı kulu Şimdi vatan feryat; figanla dolu Çaldı gönülleri, kar beyaz ölüm Dağ devrildi, gökler çöktü Maraş’ta Kırıldı kanatlar harami kışta Gitti Alpler Bey’i: Türkiye yasta Sildi umutları, kar beyaz ölüm Kader dedikleri bu olsa gerek Yıkıldı ocakta som altın direk Gayrı ummanlara kim çeker kürek Çeldi bağırları, kar beyaz ölüm Yediden yetmişe çavlandı canlar Karlara gül çizdi, dökülen kanlar Olmaz olsun böyle, kör zulüm anlar Güldü şehitlere, kar beyaz ölüm Dedemkurt sazını dayadı döşe Ağıtlar yakındı pervasız kışa Gözler çavlan çavlan, yandı her köşe Yoldu ak gülleri, kar beyaz ölüm