KARDAŞ

Doktorlar çekti elini Terk ettim Antep elini Beş çocuğu genç gelini Böyle kime koydun kardaş “Yel” diye tutuldun derde “Medet!..” çağırdın her yerde Gözünde yaş, canın darda Didin, didin, didin kardaş Antep gurbet orda koman “Kardaş derdi kolay” demen Doktor bulamadı aman Parçaladı budun kardaş Cansız fotoğraf koynumda Gitmez hayâlin aynımda Dört ay gezdirdim bağrımda Yemeğimi yedin kardaş Baba, ana, evlat verdim Hepinden sen belim kırdın Elbistan kazası yurdun Çıtak emin adın kardaş Bahçeyin gülüne baktın Ağlayıp ciğerim yaktın Beni yalınız bıraktın Böyle miydi vaadin kardaş Bayramlar gelip geçiyor Sineme yara açıyor Ayâlin kabre kaçıyor Tek dolanır Dudu’n kardaş Ahmet tutuyor yasını Silemem gönlüm pasını Her gün okurum Yasin’i Cennet olsun yurdun kardaş Ahmet ÇITAK