KUMAŞIR GÖLÜ

Suların çekilsin, gözün kurusun Yaktın ciğerimi Kumaşır gölü Özümü kuruttun özün kurusun Yaktın ciğerimi Kumaşır gölü Hiç aman vermedin çekip götürdün Kara haberini ne tez getirdin Yirmi yaşında ömrün bitirdin Yaktın ciğerimi Kumaşır gölü Tahsilini yarım koydun kuzumun Ben doymadan sen mi doydun kuzuma Söyle bana nasıl kıydın kuzuma Yaktın ciğerimi Kumaşır gölü Yirmi yaşın doldurmadın yavruma Genç yüzünü güldürmedin yavruma Muradını aldırmadın yavruma Yaktın ciğerimi Kumaşır gölü Sende bizim gibi yanasın bir gün Kavrulup kül olur sönesin bir gün Kuruyup çöllere dönesin bir gün Yaktın ciğerimi kumaşır gölü Yürekten bir ateş sönmez bir daha Akar gözyaşlarım durmaz bir daha Gitti Dilaver’im dönmez bir daha Yaktın ciğerimi Kumaşır gölü M. Nafiz KARAKOÇ (Ağustos, 1985)