MAHKUM YOLU BEKLEYEN GÜLLÜ GÖZÜKARA’NIN AĞIDI

MAHKUM YOLU BEKLEYEN GÜLLÜ GÖZÜKARA’NIN AĞIDI 1953 yılında çıkan bir köy dövüşünde ismi bir yaralamaya karışan, Güllü GÖZÜKARA’nın eşi Muhittin GÖZÜKARA da tutuklananlar arasındadır. Olaya adı karışanlardan bir kısmı yapılan mahkeme sonucu tahliye olurken, bir kısmı da çeşitli hapis cezalarına çarptırılır. Muhittin de ceza alanlar içerisindedir; tam on iki yıl hüküm giymiştir. Kayın-validesi, gittiği her mahkûm ziyaretinde gelini Güllü GÖZÜKARA’yı kovlamaktadır. Muhittin de, işin aslını astarını anlamaya lüzum görmeden, on iki yıl mahkûmiyet almış bir adamın yolunu beklemese de hakkı var, diye düşünerek: “Üç çocuğumu alın, Güllü de babası evine gitsin.” diye haber yollar. Oysa Güllü GÖZÜKARA; kocasının hapse düşmesiyle yarım kalan evin kış gelmeden tamamlanması için olağan-üstü çaba sarf etmektedir. Haberi alan Güllü GÖZÜKARA, muhatap kaldığı bu muameleye bir anlam veremez ve bu şiiri yazarak, bir zarf içerisinde, ziyarete giden birisiyle yollar. Yanarım yanarım tütünüm tütmez Kurudu bahçemde güllerim bitmez Kuzulu koyun da dışarı gitmez Niçin getsin deyi haber salarsın Yana yana burum burum tüterim Marağımdan hasta olur yatarım Nazlı Hacı’mı senden eyi tutarım Niçin getsin deyi haber salarsın Girer girer ıssızlarda ağlarım Alnıma da karaları bağlarım Nazlı Hacı’mı senden eyi eğlerim Niçin getsin deyi haber salarsın Oğlan sana kahreder de küserim Yoktur benim bir cezalık kusurum Olursa bir derdim anana derim Niçin getsin deyi haber salarsın Güllü GÖZÜKARA Zarfı alan Mühittin yazılanları okur ki kendisine söylenilenler doğru değil. Ziyaretçiye: “Güllü’ye selam söyle; çocuklarımın başında beklesin, ben dar yerdeyim, yapacak fazla bir şeyim yok, kusura bakmasın, bir de bana yastık yüzü yollarsa iyi olur.” diyerek hem selamını, hem de istediğini bildirir. Köye dönen ziyaretçi durumu bir bir aktarır Güllü GÖZÜKARA’ya Güllü, ilk fırsatta yastık yüzünü işleyerek bitirir. Sonra da, yüzünü kendi yastığına sererek başını koyup bir müddet yatar. Katlığında şu mısralar dökülür dilinden. Bu gün akşam yastık yüzün bitirdim Kalemi kâğıdı aldım oturdum Genç ikene ben eşimi yitirdim Eşini avlatan kekliğe döndüm Der demesine de, içlenmesi daha bir artar: Yarın yine gideceğim Yârin hallerin sormaya Benim halim sana malum Gözüm hasiret sürmeye İreyhan da koyu mordur Ayrılık da gayet zordur Gencikene koca oldum Beni de düşüren yardır İreyhanı top bağlarım Bende durmayıp ağlarım Elime yakmam kınayı Yârsiz bayramı n’eyleyim Güllü GÖZÜKARA