MAHPERİM

-28 Kasım 1970’te vefat eden kızım Mahperi için- Tanrı’m bize çok gördü aldı seni elimizden Dün gülen yüzün bugün ne tez soldu Mahperim Zalim kader zamansız ayırdı aramızdan Ah böyle birdenbire sana n’oldu Mahperim O kara gözlerindir bakmaya kıyamadığım O güzel yüzlerindi öpmeye kıyamadığım O minicik ellerin tutmaya kıyamadığım Şimdi artık çürüyüp toprak oldu Mahperim Boş kalan beşiğini kimse sallamayacak Annen, yavrum diye ninni söylemeyecek Kardeşlerin, bir daha seni sevemeyecek Cıvıl cıvıl yuvamız öksüz kaldı Mahperim Şu fani hayatın baharına doymadan Ne tez bıktın usandın, bu yalancı dünyadan Yüreğimde bir ateş yakar beni durmadan Bu bayramda Azrail bizi buldu Mahperim