Prof. Dr.Yusuf AYÖNÜ[1]
Anadolu’yu Mezopotamya’ya bağlayan önemli bir ticaret güzergâhında bulunan ve askerî-stratejik bir konuma sahip olan Maraş ve yöresi, tarih boyunca pek çok devletin hedefinde yer aldı. İslam ileri harekâtı Anadolu’ya ulaştığında 637/638’de Hâlid b. Velid tarafından alınan Maraş, zaman zaman Bizans’ın saldırılarına maruz kalıp, taraflar arasında el değiştirse de, uzun yıllar Müslümanların hâkimiyetinde kalmıştır. 962 yılında Bizans İmparatorluğu topraklarına dâhil edilen Maraş ve yöresi, Anadolu’ya düzenlenen Türkmen akınları sırasında da Bizans İmparatorluğu’nun hâkimiyeti altında bulunuyordu.
Büyük Selçuklu Sultanı Alparslan’ın IV. Romanos Diogenes karşısında kazandığı Malazgirt Meydan Muharebesi’nden sonra bir müddet Ermeni Philaretos Brakhamios’un hüküm sürdüğü Maraş ve yöresi, Selçuklulara bağlanmış ise de bölgedeki Ermeni varlığı devam etmiştir. Bu durum 1096’da başlayan I. Haçlı Seferi sırasında, Haçlıların Maraş ve çevresinde etkili olması sonucunu doğurmuştur.
Biz bu bildirimizde Türkiye Selçuklu Sultanı I. Süleymanşah döneminde başlayan ve bölgedeki diğer Türk hâkimler ile devam eden Maraş ve çevresinde Selçuklu hâkimiyetini tesis etme sürecini değerlendireceğiz.
[1] İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi
