Mezar başında

Yaktığın ocak söndü Tütmez oldu tütünü Sensiz gözyaşlarına Bulandı bayram günü Diz çöküp, el bağlasam Ağlasam, hep ağlasam Evine döner misin Yalvarır yakarırsam Gel ihya et evini Öpeceğim elini Böyle günde öperdin Öpsene gözlerimi Çok severdin, anamdın Her cevrime yanandın Hüsran dolu bahtıma Oturup ağlayandın Susuyor, susuyorsun Sen konuş, oğlun sussun Aczimin feryadına Belki cevap bulursun Ulaştım meskenine Uğradık matemine Fani ömürde düştük Dünya cehennemine Evet, artık bu yerde Toprak bir kara perde Kalanlar, uyanılmaz Uykuyu beklemede Bekleyiş ayrı mihnet Alınacak emanet. Şöyledir işte hayat Ölümdedir adalet Ahmet Cansız GÜLLÜ 30.07.1956 Guleman/Maden