ZİLFİ’YE AĞIDI

Ağıdı söyleyen kadın, kızını Maraş’ta oturan halasının oğluyla evlendirir. Maraş tarafları yazın sıcak olduğu için kadının kızı Zilfi her yaz Dağlıca’ya yaylaya gelir. Kızı alan çocuk çok fakirdir. Kızı bir yaz yaylaya getiremez. O sırada kız da çok ağır bir hastalığa yakalanır. Kızın annesinin bu hastalıktan haberi yoktur. Kızını çok seven anne: “Tek kızım gelsin de Abuzer’im (Kadının oğlu) kurban olsun.” diye, dua eder. Aradan birkaç gün geçer ve kadının oğlu Abuzer’i vururlar. Kadın bunun acısına dayanamazken, Maraşa’tan da kızı Zilfi’nin öldüğü haberini alır ve bu ağıdı yakar: Hurman üstü gonalgamız Nasip olup gonamadım Ağa babamocağına Sallanıp da inemedim Bir daş dikerler nişana Anam ağlar yana yana Ağa babam yardım eyle Bibim oğlu perişana Aççı’ya pınar eştirdim Zilfim gelir, içer deyi Daha umut ediyordum Seyil evi göçer deyi Gece gittim gündüz gittim Varamadan handa yattım Benim gibi ana batsın Abuzerim kurban ettim