AĞIT

Erol’un babasına yaktığı bir ağıttır. On bir yaşında yetim kalan Erol, acıyla babasına bu mısraları yakmıştır: Varın Arıstıl’dan sorun babamı Bir tek canlı gulu üzmedi babam Bir yandan hastalık bir yandan yokluk Doyası dünyada gezmedi babam Ağlar gözlerinden dökerdi yaşlar Oturur köşeye boynun bükerdi Kış günü sırtında odun çekerdi Şükretti haline bezmedi babam Eliyinen başımızı sıvardı Uyur isek sinağamizi kovardı Bizi canından da fazla severdi Bir kerecik bile kızmadı babam Erol Giryani’yim Erollar n’oldu Mihrican mı vurdu güllerin soldu Bizi bırakalı seneler oldu İki satır bile yazmadı babam