ALİ’YE AĞIT-1

Türksevin köyünden Ali, genç yaşta geçim derdine düşer. Kısmetinde gurbet elde çalışmak vardır. Tünel kalıp işinde çalışırken inşaatın sekizinci katından düşerek ölür. Geride genç yaşta dul kalan bir eş, iki öksüz yavru bırakır. Buna dayanamayan arkadaşı Mehmet KAPINAR, aşağıdaki ağıtı yakar: Duydunuz mu Sevin eli Başımıza gelen halı Dokuzuncu kattan düşmüş Ölmüş tama bizim Ali Bu mu feleğin oyunu Bizden de aldı payını Cenazesi gelir şimdi Koyun Ali’nin suyunu Kayseri’dir uzun yazı Tâ ciğerden vurdun bizi Emanetin kime oldu Yetim kaldı çifte kuzu Gittin ki, gelirim deyi Muhanet bir zulüm deyi Giderken nazlı eşine Sarıldın mı gülüm deyi Kayseri’nin nazarına Düşmüşler can pazarına Ali’m genç yaşında öldü Bayrak dikin mezarına Kimse sevinmez ölüye Bacılar döndü deliye Benim bile içim yandı Ağıt yakarım Ali’ye Böyle mi alın yazısı İçerden çıkmaz sızısı Söyle babası kime Ali’nin çifte kuzusu İlkbahar da naz ayları Ayrı geçti yaz ayları Kara toprak sardı seni İki binin güz ayları Yaram derin basma tuzu Bir kara yas aldı bizi Toprağa bir yiğit gömdük Eylül ayın on dokuzu Baban ağlar Ali’m deyi Anan ağlar gülüm deyi Kara haberini duymuş Yasta kaldı Sevin köyü Ali’min kefeni aksın Açın bacıları baksın Ali’m de gelir elimden Akpınar ağıdın yaksın