ANAYA AĞIT

ANAYA AĞIT Küçük yaşta babadan öksüz kalan Erol BOYUNDURUK, annesi ve üç kardeşi ile geçinmek için çok çaba gösterirler. Annesiyle beraber pancar tarlalarında çalışır, yoklukla savaşırlar. Erol BOYUNDURUK duygulanır ve anasına ağıt yakar. Süpürge eyledin kara saçını Yavrularım diye ağlardın anam Hıçkırarak çekerdin içini Sessizce derinden çağlardın anam Yaşamak isterdi bizim canımız Kesseler akmazdı kanımız Sadaka ile geçerdi günümüz Yoklukla sinemi dağlardın anam Çalışırdın hiç geride kalmazdın Her zaman hüzünlü yüzün gülmezdi Hap neydi, iğne neydi bilmezdin Yaranı çapıtla bağlardın anam Kış günü yakacak biterdi karda Hep böyle başımız kalırdı darda Ekmek yapardın da isli tandırda Bana da bazlama yağlardın anam Giryani’yim horantamız naçardı Sabahları yavan çorba içerdi Pancar tarlasında günüm geçerdi Kıt, kanat geçim sağlardın anam