ANAYA AĞIT
Küçük yaşta babadan öksüz kalan Erol BOYUNDURUK, annesi ve üç kardeşi ile geçinmek için çok çaba gösterirler. Annesiyle beraber pancar tarlalarında çalışır, yoklukla savaşırlar. Erol BOYUNDURUK duygulanır ve anasına ağıt yakar.
Süpürge eyledin kara saçını
Yavrularım diye ağlardın anam
Hıçkırarak çekerdin içini
Sessizce derinden çağlardın anam
Yaşamak isterdi bizim canımız
Kesseler akmazdı kanımız
Sadaka ile geçerdi günümüz
Yoklukla sinemi dağlardın anam
Çalışırdın hiç geride kalmazdın
Her zaman hüzünlü yüzün gülmezdi
Hap neydi, iğne neydi bilmezdin
Yaranı çapıtla bağlardın anam
Kış günü yakacak biterdi karda
Hep böyle başımız kalırdı darda
Ekmek yapardın da isli tandırda
Bana da bazlama yağlardın anam
Giryani’yim horantamız naçardı
Sabahları yavan çorba içerdi
Pancar tarlasında günüm geçerdi
Kıt, kanat geçim sağlardın anam
