ANDIRIN AĞIDI – 8

Andırın’ın Efirağızlı köyünde yaşayan Âşık Ali, çok sevdiği Andırın ve çevresinin doğal güzelliklerine hayrandır ve o güzelliklerden uzak kaldığı zaman efkârlanarak aşağıdaki ağıtları söyler: Deli gönül Adana’dan yörüdü Gitme diye kömür gözlüm ağlar hey Misis’ten yukarı kazla şoförüm Yine coştu Ceyhan suyu çağlar hey Aman bir dakka dur Kadirli’ye varınca Dertli dertli bağlamaya vurunca Bir yiğit de sevdiğini görünce Görünmez gözüne dünya beyler hey Gerek Tokmaklı’yı gerektir bilmek Ne mutluluktur burda saz çalmak Bu gece fikrimiz çatakta kalmak Yemyeşil göründü çamları hey Menekşeyle donanmışsın Haştırın Akam Akkale’ye serindir serin Açılmış güllerin bizim Andırın Bırakmaz Ali’yi yoldan eyler hey Nuri ÇINGIL