ARİF BİLİCİ’NİN AĞIDI

Andırın’ın Geben kasabasında yaşayan Arif BİLİCİ hayvancılık yapan yük getirip götürerek geçimini sağlayan biridir. Birgün akşam üzeri Kahramanmaraş’tan geldikten sonra aniden sancılanarak ölür. Sisne köyünden olan Arif ‘in eşi Elif BİLİCİ, kocasının bu ani ölümüne çok üzlür ve şu ağıdı yakar: Boz yere de ektik ekin Yekin sarı Elif’ im yekin El geyiğe gediyor Al çifteni dala dakın Evi sekizine göçtük Gapıya beygiri çeştik Arif’in inkârı mı olur Yalan dünya senden geçtik Gızının da adı Hüsne Biz de galdık gara yaşta Sabah bir gün gelir baban Gır atını aharda besle. Evimizin yeri yüksek Yoruldum da çıkamıyom Selam söylen Sar’Elif’ e Yetimine bakamıyom Evimizin yeri yüce Sabah olmaz uzun gece Gözlerime uyku gelmez Sar’Elif’im olmayınca Gelin bacılar gelin Mezerliğe doğru varın Arif Maraş’tan geliyor Gapıdını elinden alın Mehmet BAKACAK