AYŞE’NİN AĞIDI

Ayşe, Elbistan’ın Söğütlü kasabasında doğmuştur. Üç aylıkken anasını, yedi yaşındayken babasını kaybetmiştir. Amcasının yanında büyür, on sekiz yaşına gelince Kabaağaç Köyü’nden beş çocuklu biriyle evlendirilir. Bunun üzerine Ayşe şu ağıdı yakar Atmaz olsun emmim beni attı yabana Babam yok ki mektup yazam babama N’ola varaydım ben bir çobana Ben bu derde yana ayana ölürüm Boyuna bakarsan hamam direği Yüzüne bakarsan Halep sürağa Gelinçi gelirken düşmüş yürağa Ben bu derde yana ayana ölürüm Kapımızın önü üç ağaç incir İncirin dalları dibinde zincir Beni duyanların yüreği incir Ben bu derde dayanamam ölürüm