Bomboş

Perişandır hali ehl-i dillerin Susmuş terennümü şen bülbüllerin İslam gülşeninde açan güllerin Kurumuş yaprağı dalları bomboş Dağılmış şenliği mateme dalmış Bülbüller yuvası baykuşa kalmış Çevresin kupkuru tikenler” almış Akmıyor çeşmeler gölleri bomboş Çimenleri olmuş kapkara toprak Ne var, bir gün uğra acınarak bak Kimseler o semte basmıyor ayak Issız çöle dönmüş yolları bomboş Bir eski şenliği hayale getir Ağla divane ol aklını yitir Saç sakal ağardı oluyoruz pir Gafletle geçirdik yılları bomboş Hiç amel etmedik Tanrı’ya yarar İslâmız demeye etmiyoruz ar Aldık sırtımıza takat üstü bar Eyledik alemde dilleri bomboş Kamil feryad eder duyulmaz ünü İçi alevlenir çıkmaz tütünü Tanrı huzuruna son hesap günü Varınca ne yapsın elleri bomboş