Perişandır hali ehl-i dillerin
Susmuş terennümü şen bülbüllerin
İslam gülşeninde açan güllerin
Kurumuş yaprağı dalları bomboş
Dağılmış şenliği mateme dalmış
Bülbüller yuvası baykuşa kalmış
Çevresin kupkuru tikenler” almış
Akmıyor çeşmeler gölleri bomboş
Çimenleri olmuş kapkara toprak
Ne var, bir gün uğra acınarak bak
Kimseler o semte basmıyor ayak
Issız çöle dönmüş yolları bomboş
Bir eski şenliği hayale getir
Ağla divane ol aklını yitir
Saç sakal ağardı oluyoruz pir
Gafletle geçirdik yılları bomboş
Hiç amel etmedik Tanrı’ya yarar
İslâmız demeye etmiyoruz ar
Aldık sırtımıza takat üstü bar
Eyledik alemde dilleri bomboş
Kamil feryad eder duyulmaz ünü
İçi alevlenir çıkmaz tütünü
Tanrı huzuruna son hesap günü
Varınca ne yapsın elleri bomboş
