ÇOLALİLERİN HACI’NIN AĞIDI

Bir kan davası yüzünden vurulan Hacı’ya eşi tarafından söylenen ağıt: Yiğit gelir kopa kopa Al kanlara bata bata Yiğit yatmış can veriyor Kollarını çırpa çırpa Talihim yok, bahtım kara Ağlıyorum yana yana Gâvur imiş gâvur düşman İlaha gözün kör ola Bir incecik yol gidiyor Gide gide kavuşuyor Yiğidimi vuran düşman İlvan ilvan savuşuyor Kapımızın çift kanadı Üstüne bülbül tünedi Gâvur imiş gâvur düşman Yiğidimi kana buladı Ben ağlarım için için Döküldü kalmadı saçım Yiğidim suçsuz vurulmuş Ağlarım ben onun için Ne yokuşun başındayım Ne genişin taşındayım Bana dulluk yakışır mı Daha otuz yaşındayım Aşağıdan gelen kazlar Kazlar arkasını gözler Komşular beni kınaman Gelin m’olur babasız kızlar Şu dağların neyisiyim Mor koyunun kuzusuyum Felek yüzüme gülmedi Altı kuzunun anasıyım Bacısının adı Eşe Tekerim dayandı taşa Kurban olurum yiğidim Emeklerin gitti boşa Kuşlar gelir öte öte Kanadını döke döke Yavrusun gurbete atmış Benim gibi ana bata Elbistan’ın yolu taşlı Ağlarım gözlerim yaşlı Oğlum sen kalbimi kırma Zaten yüreğim ataşlı Diyar diyar dolanırım Sular gibi bulanırım Oğlumun hatırı için Habe takar dilenirim