DELİ EŞE’NİN DURMUŞ’UN AĞIDI

1950’li yıllar… Arıtaş köyünde “Deli Eşe’nin Durmuş” adıyla bilinen Durmuş Dağlı “Murtazaların Omar” (Ömer ÖZBERK) ile kahvede kavga eder. Kavga anında Durmuş’un Ömer’e küfrettiği ve hatta taş bile vurduğu iddia edilir. Murtazaların Ömer’in oğlu Durdu askerden izinli gelir. Bu “kavga olayı”, Durdu’ya abartılarak aktarılır. Durmuş’un babasına yaptıklarına, söylediği sözlere çok canı sıkılır, içerler… Ve bir gün Ömer’in Durdu ile Deli Eşe’nin Durmuş, Karakütük mevkiinde yolda karşılaşırlar. Her ikisi de at üzerinde silahlıdır. İş, karşılıklı atışmayla kalmaz. Ömer’in Durdu, silahını çeker ve tek el ateş eder. Durmuş, vurulur, attan düşer. Toprak yine kana boyanmış, iki aile arasında uzun yıllar sürecek kan davası girmiştir. Durmuş, kağnı ile Arıtaş’a getirilirken yolda ölür. Haber köye tez duyulur. Bacısı Emine, kızı Hüsne, eşi Güllü aşağıdaki ağıtı yakarlar. Antep’ten geldim yayan Dayan ha dizlerim dayan Biz yiğidi çift yitirdik Biri dayı, biri yeğen Kim bilir kimin gızıyım Arada davul tozuyum Adım batsın, adım Hüsne Ben yaralının gızıyım Üce dağların sazıyım Erimiş karın buzuyum Adım batsın adım Hüsne Ben yaralının kızıyım “Hasan vuruldu!” deyince Bir yoruldum, bir de goptum “Durmuş vuruldu!” deyince Yolun gubarına yattım Hele bakın bahçasına Ne güzel de iğde salmış Evi yıkılacısa düşman Bizim için “izin” almış Gapımızın önü dölek Ganlar akar gölek gölek Çağırmış da aldırmamış Emmimin gelini Melek Heceli gönlüm heceli Ağlarım gündüz geceli Ben, Durmuş’u bilmez miyim Atının üstü keçeli Mezere vardım mezere Mezerin otu bozara Havalanmış camız almış Onu da sürün bazara Bir küçücük oda yapmış İçinde oturum deyi Osman’a gavil etmiş Gelini getirim deyi Gadı Osmanoğlu durmuş Eliyinen iğde salmış Gavır mıydın, gavır düşman Paklasını eller bölmüş Getme dedim deli edem Derelerin yolu “bekli” Goskayıdı benim edem Evde “tonguraf”ı saklı Havasatan gönlüm gamlı Durmuş oğlun hırap donlu Nolur gayfede söğünce Satan düşman deve kinli Eşi HÜSNE Eşim desem eller gınar İçerimde fener yanar Gayrı sana eşim demem Bir daşın yoluna ölür