DİRGEN ALİ’DEN MISRALAR

Dirgen Ali iki çocuğu ile Abbas ve Fakı’yla Bostanbeli mevkiine gitmek için tedariklerini yapıp yola koyulmadan önce Hacce Hatun’la göz göze gelirler ve o anda Dirgen Ali’nin duyguları dilinden şu mısalar dökülür. Esti bad-ı sabâ söküldü yâre Gidiyorum kömür gözlüm ağlama Ağlamanın vakti geçti ne çare Kement atıp yollarımı bağlama Benim yârim ağlar ağar nic’olur Altın yüzük parmağına tez olur Sevip sevip ayrılması güc olur Ben gidersem bir kötüyü eyleme Benim yârim ağlar ağlar silinir Siyah saçın mah yüzünde bölünür Ben ölürsem biri daha bulunur Varip benden bir kötüyü eyleme Dirgen Ali derde çalındı kalem Ben ölmeyinen n’olur yıkılmaz âlem Gidiyorum Hacce’m belki gelemem Yas tutup da karalar bağlama