Dirgen Ali iki çocuğu ile Abbas ve Fakı’yla Bostanbeli mevkiine gitmek için tedariklerini yapıp yola koyulmadan önce Hacce Hatun’la göz göze gelirler ve o anda Dirgen Ali’nin duyguları dilinden şu mısalar dökülür.
Esti bad-ı sabâ söküldü yâre
Gidiyorum kömür gözlüm ağlama
Ağlamanın vakti geçti ne çare
Kement atıp yollarımı bağlama
Benim yârim ağlar ağar nic’olur
Altın yüzük parmağına tez olur
Sevip sevip ayrılması güc olur
Ben gidersem bir kötüyü eyleme
Benim yârim ağlar ağlar silinir
Siyah saçın mah yüzünde bölünür
Ben ölürsem biri daha bulunur
Varip benden bir kötüyü eyleme
Dirgen Ali derde çalındı kalem
Ben ölmeyinen n’olur yıkılmaz âlem
Gidiyorum Hacce’m belki gelemem
Yas tutup da karalar bağlama
