DUMANLI DAĞLAR

Türksevin köyünden Koca Yusuf askere üçüncü defa çağırılıp gittiğinde bu ağıdı yazar: 1330’da seferberlik derildi Yazıldı emirler asker yürüdü Dördüncü kol Erzurum’u bürüdü Yol verin aşalım dumanlı dağlar Bizim elin bahçeleri bağları Al yeşil giyinir bahar ayları Önümüzden gitmez Bayburt dağları Yol verin dağları aşalım dağlar Haremi hor demediler yediler Murtezemler kaymakamlar kadılar Yedi düvel baş kaldırdı dediler Yol verin aşalım dumanlı dağlar Rus geldi Erzincan’a dayandı Kara taşlar al kanlara boyandı Yerde insan gökte melek uyandı Yol verin aşalım dumanlı dağlar Sivas’ın önü Gabak yazısı Araya döküldü ana guzusu Alınmadı getti Kars’ın yazısı Yol verin aşalım dumanlı dağlar Beşli tüfek kızdı yakar elimi Arada koyduk kızı gelini Dini bir uğruna verdim ser’imi Yol verin aşalım dumanlı dağlar Yücesine çıktı baykuşlar öttü Kapı kilitlendi haneler battı Nice koç yüğütler harçlıksız getti Yol verin aşalım dumanlı dağlar Yazı bilsem kalem ile yazarım Künyem çıksa taburumu gezerim Yüksek dağlara da eşin mezerim Yol verin aşalım dumanlı dağlar Şu gurbet eller de bana çok zalim Analar ayan mı hallarım malum Aslımı sorarasan Maraş’tır elim Yol verin aşalım dumanlı dağlar Elbistan’ı geçsem Yarpız müdürlük Gurbet elde oldum ben bir gadirlik Giden postalara mektup götürrük Yol verin aşalım dumanlı dağlar Yarpız’ı geçsem Yediler yurdu Tükendi galmadı çok büyük yurdu Şu gurbet ellerde ben n’oldum derdi Yol verin aşalım dumanlı dağlar Eğri büğrü çıkar gurbetin yolu Felek bülbül ettin öttürdün dili Ölmeden görseydim Binboğa seni Yol verin aşalım dumanlı dağlar Âşık Yusuf’um der ne ola derdin Ömrümde görmediğim dertleri gördüm Türksevin köyün cennetlik köyün Yol verin aşalım dumanlı dağlar