EKİZ HASAN’IN EŞİNE AĞIDI

Ekiz Hasan’ın 1945’te eşinin ölümü üzerine söylediği ağıt: Şükür olsun yaradana hamdim var sana Neden bana böyle baktın n’eyleyim Heveslendim bir binacık yaptırdım Onu da başıma yıktın n’eyleyim Gece gündüz kalkmaz gönlümün gamı Ararım bulunmaz yaramın emi Kuş almış anasın cücükler gibi Felek pençesine taktı n’eyleyim Düşünü düşünü efkâra daldım Kimim kimsem yoktur arada kaldım Her birin bir yere gurbete saldım Onlarda burnuma koktu n’eyleyim Felek kara yazmış yazılarını Gayet çok ağlatır bazılarını Kıyıp öpmediğim kuzularımı Öksüz koydun boynun büktün n’eyleyim Hasan’ım da derki belim kırıldı Dünya yalan imiş gönlüm yoruldu Guzularım anasından ayrıldı Beni ateşlerde yaktın n’eyleyim Gene deli gönlüm kaynadı coştu Bu hali görünce tebdilim şaştı Eski geçen günler aklıma düştü Yalanımış hep unuttum gidiyom Hasan’ım da der ki, bana sormayın Derdim gayet çoktur sizi yormayım Müsaade verin de gayrı durmayım Ben garip bülbülüm öttüm gidiyom