FERAMİZ’İN KIZI
Üç arkadaş, dağa hayvanlarla odun kesmeye gitmişler. Arkadaşın biri sayın üzerinde odun keserken; Feramiz de sayın alt tarafında odun kesiyormuş. Bu sırada saydan yuvarlanan taş Feramiz’in kafasına isabet eder. Bunu gören arkadaşları koşarak hemen Feramiz’in yanına gelir; bakarlar ki, Feramiz çoktan oracıkta can vermiş. İşte onun için yakılan ağıt: Kireçlikte keklik öter Goyağında sümbül biter Sayın yüzüne vardım ki Yiğit alağanlı yatar Şaşmış emmim oğlu şaşmış Sıfın kayalara düşmüş Depesine daş düşünce Sağ elinde dahra düşmüş Şu Maraş’ın uzun yolu Açmasın yaylanın gülü Emmimin yurduna gömün Gafla’ya götürmen Salı Dertli Ali’m yanar ağlar Gene dumanlandı dağlar Senin eşin emmin kızı Ölene dek kara bağlar
