Üç arkadaş, dağa hayvanlarla odun kesmeye gitmişler. Arkadaşın biri sayın üzerinde odun keserken; Feramiz de sayın alt tarafında odun kesiyormuş. Bu sırada saydan yuvarlanan taş Feramiz’in kafasına isabet eder. Bunu gören arkadaşları koşarak hemen Feramiz’in yanına gelir; bakarlar ki, Feramiz çoktan oracıkta can vermiş. İşte onun için yakılan ağıt:
Kireçlikte keklik öter
Goyağında sümbül biter
Sayın yüzüne vardım ki
Yiğit alağanlı yatar
Şaşmış emmim oğlu şaşmış
Sıfın kayalara düşmüş
Depesine daş düşünce
Sağ elinde dahra düşmüş
Şu Maraş’ın uzun yolu
Açmasın yaylanın gülü
Emmimin yurduna gömün
Gafla’ya götürmen Salı
Dertli Ali’m yanar ağlar
Gene dumanlandı dağlar
Senin eşin emmin kızı
Ölene dek kara bağlar
