GÖMÜRGENLİ BİR ÇOCUĞUN AĞIDI

Gömürgen köyünden Hacı Yusuf ailesi her yıl yaylaya göçerlermiş. O yıl da yaylaya çıkmışlar. Hacı Yusuf’un küçük bir çocuğu vardır. Hacı Yusuf’un karısı çamaşır yıkamak için testi ile su almaya gider. Ortalıkta yoğun bir sis çökmeye başlar. Çocuk, annesinin uzaklaştığını görünce peşi sıra gitmek ister ve kaybolur. Çocuğu sabaha kadar aramışlar. Sabah gün ağarırken çocuğun cesedini bulmuşlar. Annesi orada şu ağıdı yakar: Koyunu kuzuya kattım Tokucu yazıya attım Ya ne deyim a bebeğim Bir desticik suya sattım Fadime ağlar, Ömer ağlar Gene dumanlandı dağlar Durmam bebeğim giderim Halil ellerimi bağlar Kilimimin nakışına Bak düşmanın bakışına Varmadın mı gül kaynım Gökkuyu’nun yokuşuna Göçü kışlaya dizerim Geri gelir de gezerim Eğer bebek bulunmazsa Gayri umudumu keserim