HALİL’E AĞIT

Yıllardır gurbette gördüğü tedavinin sonunda kanser hastalığından ölen oğlu Halil’in acısına dayanamayan Şerife kadın aşağıdaki ağıdı yakar: Şu Didim’in bağlarına Ateş düştü dağlarına Sanki seferime geldim Selam söylen beylerine Kalmadı benim gararım Gider oğlumu ararım Memlekete gideceğim Kime var benim zararım Belli değil yazım güzüm Kan ağlıyor iki gözüm Ben de buna dayanamam Ağlama gönderi Boz’um Hemi Recep hemi Hacı Yollandım gidiyom bacı Varacağım Elbistan’a Mustafa başımın tacı Halil’im bahçenin gülü Konuşmaz Allah’ın kulu Geçeceğim Afşin yolu Memlekete gideceğim Esti poyraz yeli esti Esti de gözünü kesti Ne de tez usandın oğlum Kederin duvarına astı