HATİCE ANNENİN AĞIDI- 1
ATİCE ANNENİN AĞIDI- 1 ♣ Andırın’ın Efrağızlı köyünde yaşayan, Hatice Anne (ÇINGIL), eski toprak, Osmanlı kadınıdır. İyi silah kullanır. Hatice Anne’nin 20 yıl çocuğu olmaz. 21 yıl sonra arka arkaya iki oğlan çocuğuna kavuşur. Hatice Anne, ölümünden bir gün önce çok ilginç olan şu hadiseyi anlatır: “Kızım şu pencereden dışarı baktım ki yeşil çadırlar kurulmuş, her taraf güllük gülistanlık olmuş. Üç tane de misafir gelmiş; biri daha önce ölen kocam, biri daha önce ölen babam, bir de beyaz sarıklı yeşil gözlü tanımadığım biri geldi. ” “Bunlar kim?” diye sorar. Gelin dışarı çıkar, sağa bakar, sola bakar: “Anne biz bir şey göremiyoruz” der. Hatice Anne de: “Siz zaten bir şey göremezsiniz” der. Sabah olduğunda Hatice Anne’nin oğlu Nuri sorar: “Anne ben işe gidiyorum bir isteğin var mı?” diye seslenir, Hatice Anne: “Oğlum ben de gidiyorum.” der. Oğlu Nuri: “Anne sen nereye gidiyorsun?” der. Hatice Anne sadece el sallar. Hatice Anne’nin oğlu Nuri, dükkâna gider. Saat 14: 30’da annesinin acı haberi gelir. Kaynak şahıs annesinin ölümüne çok üzülerek, o üzüntüyle şöyle bir ağıt söyler: Çadırlar geldi kuruldu Dizimin bağı yoruldu Kurban olam kuzularım Herhal bana yol göründü Her tarafım çiçek çiçek Ecel şerbetini içek Kurban olam gelinlerim Kefenimi bolca biçek Yeşil gözün seyrek kaşın İşte geldi benim eşim İnce oğlum Nuri kuzum Mezarımı geniş deşin Çadırlarda yeşil direk Bende de kalmadı yürek Kurban olam Nuri ÇINGIL Gerçek mekânıma göçek Nuri ÇINGIL
