ATİCE ANNENİN AĞIDI- 1 ♣
Andırın’ın Efrağızlı köyünde yaşayan, Hatice Anne (ÇINGIL), eski toprak, Osmanlı kadınıdır. İyi silah kullanır. Hatice Anne’nin 20 yıl çocuğu olmaz. 21 yıl sonra arka arkaya iki oğlan çocuğuna kavuşur.
Hatice Anne, ölümünden bir gün önce çok ilginç olan şu hadiseyi anlatır: “Kızım şu pencereden dışarı baktım ki yeşil çadırlar kurulmuş, her taraf güllük gülistanlık olmuş. Üç tane de misafir gelmiş; biri daha önce ölen kocam, biri daha önce ölen babam, bir de beyaz sarıklı yeşil gözlü tanımadığım biri geldi. ” “Bunlar kim?” diye sorar. Gelin dışarı çıkar, sağa bakar, sola bakar: “Anne biz bir şey göremiyoruz” der. Hatice Anne de: “Siz zaten bir şey göremezsiniz” der. Sabah olduğunda Hatice Anne’nin oğlu Nuri sorar: “Anne ben işe gidiyorum bir isteğin var mı?” diye seslenir, Hatice Anne: “Oğlum ben de gidiyorum.” der. Oğlu Nuri: “Anne sen nereye gidiyorsun?” der. Hatice Anne sadece el sallar. Hatice Anne’nin oğlu Nuri, dükkâna gider. Saat 14: 30’da annesinin acı haberi gelir. Kaynak şahıs annesinin ölümüne çok üzülerek, o üzüntüyle şöyle bir ağıt söyler:
Çadırlar geldi kuruldu
Dizimin bağı yoruldu
Kurban olam kuzularım
Herhal bana yol göründü
Her tarafım çiçek çiçek
Ecel şerbetini içek
Kurban olam gelinlerim
Kefenimi bolca biçek
Yeşil gözün seyrek kaşın
İşte geldi benim eşim
İnce oğlum Nuri kuzum
Mezarımı geniş deşin
Çadırlarda yeşil direk
Bende de kalmadı yürek
Kurban olam Nuri ÇINGIL
Gerçek mekânıma göçek
Nuri ÇINGIL
