İSMAİL SALAN’ IN AĞIDI
Andırın’ın Çiçekli köyünde yaşayan İsmail SALAN, ölünce İsmail’in annesi olan kaynak şahıs o acıyla oğluna aşağıdaki ağıdı yakar: Avıdup böötmedim mi Nen çalıp uyutmadım mı Üstünüze kölge oldum (Gurban olam koç yiğidim) Çoban olup gütmedim mi Sizin uçu guzularım İssiz evleri beklemedim mi Avıdup böötmemişsin Boşa getti emeklerim Gelin gardaşımım gızı İçerime düştü sızı Neriye gediyorsun oğlum (Nerdiyesen gel evine) Ağlaşıyor çifte guzu Ağ gonakta çatal peçe Yatamıyom uzun gece Ben orıya heç getmiyon Goç yiğidim olmayınca Yüce dağların kölgesi Ağşam olunca dönüyor Şu yavrımın kokuları Yel eser buraya geliyor Yüce dağların suları Akar da iner deriye İsmal’imin kokuları Yel eser gelir buraya Oğlum iki gızım iki Niniem yığılı yükü Galanı da şöyle böyle İsmal’im gumaşın topu Ağşam oldu kölge döndü İçimde ciğerim yandı Gurban olam İsmail’im Mustafa’m nerde galdı Sabahanan bir yel esti O da ciğerimi kesti Gurban olam goç yiyidim Evini garannık bastı Hürü SALAN
