İZZET’İN AĞIDI

Kayseri’nin Sarız kasabasının Büyük Söbeçimen köyünde traktörle çift sürerken, Sarız’a mazot almaya giden İzzet, Sarız’a 5 km kala kaza yapar. Bayram Amca ile Irahma (Rahime) Teyze’nin gözlerinin nuru, çevresinde huyu ile ahlâkı ile çok sevilen İzzet, düğününe on beş gün kala traktörün altında can verir. Amcasının oğlu Ahmet, İzzet için şu ağıdı yakar:. . Söbeçimen’de çıktım yollar uzadı Kader böyle imiş ağlama ana Akşam saat dokuz, dağlar karardı Kader böyle imiş ağlama ana Ecel geldi direksiyonu çevirdi Yumdu gözlerimi beni devirdi Genç yaşımda nişanlımdan ayırdı Kader böyle imiş ağlama ana Nişanlıma söylen yola bakmasın Düğünüm var diye duvak atmasın Yaramı sarın da kanım akmasın Kader böyle imiş ağlama ana İnleye inleye verdim canımı Elim tutmaz dindireyim kanımı Ben kara toprağa verdim yanımı Kader böyle imiş ağlama ana Köyümde bir figan düştü yanıyor Delindi her yanım yaram kanıyor Kara toprak kızıl kanı emiyor Kader böyle imiş ağlama ana Düştüm yere ciğerlerim delindi Kemiklerim vücudumda bölündü Ermeden murada adım silindi Kader böyle imiş ağlama ana Issız dağ başında bir yiğit yatar Yok mu da kimsesi kanları akar Nişanlım her zaman yollara bakar Kader böyle imiş ağlama ana Haber geldi yine köyümüz yaslı Garardı yollarım dumanlı, puslu Azrail gelip de nefesi kesti Kader böyle imiş ağlama anam Evimizin önü iğde çalısı Dört bacım var oldu gardaş delisi İzzet’in dağlarda yatar ölüsü Kader böyle imiş ağlama ana Yas tutup da emmim, dayım ağlasın Dört bacım var garaları bağlasın Ben ölüyom emmim gızı n’eylesin Kader böyle imiş ağlama ana Günümüz kesildi bayrak kalacak Konu komşu gelip, kına yakacak Ecel bizim evimizi yıkacak Kader böyle imiş ağlama ana Sarı motur düşman oldu gözüme Yara açtı ciğerime özüme Dağ başında kimse bakmaz yüzüme Kader böyle imiş ağlama ana Sarız dağlarında hasta yatarım Kanlı vücuduma toprak atarım İçerim döküldü nasıl kalkarım Kader böyle imiş ağlama ana Ayşe ağlamasın boşu boşuna Felek acımadı şu genç yaşıma Babam beni attı dağlar başına Kader böyle imiş ağlama ana Düğün yapıp, muradıma ermeden Kuşlar gibi dönüp yuva kurmadan Ecel geldi şu Sarız’a varmadan Kader böyle imiş ağlama ana Ne kadar uzadı Sarız yolları Köye selam söylen seher yelleri Söyleyin İzzet’in kırık belleri Kader böyle imiş ağlama ana Nişanlım yollara bakılı kaldı Duvağı başında takılı kaldı Kınası taslarda yakılı kaldı Kader böyle imiş ağlama ana