KİFAYET’İN AĞIDI

Kifayet, şeker hastalığından yirmi dört yaşında vefat eder. Ali YARAR’ın başka kızı da yoktur. Bu duruma üzülen baba şu ağıdı yakar. Bayramda vardım evine Kızım açar kapısını Söylen hele teyzesine Verir mi ola tapusunu Kapısına dikmiş gülü Ne güzel de koku saçar Anıl’ı koydum yerine Kilitli kapısın açar Bayramda durdum namaz’a Niyaz eyledim Allah’a Oğlumun kızı olursa Adını vururum vallaha Vardım mezarın başına Sarıldım mezar taşına Maviş’im deyip severdim Kız kurbanım kardaşına Mezarına geldim kızım Niye bakmıyon yüzüme Kahrolası kötü gözler Nazar eyledi kızıma Vardım sıra, sıra mezer Halil mezerlikte gezer Başına bir taş dikmişler Üstünede “Kifayet” yazar Ebenin öpmem elini Çünkü yasın tutmadı Ne diyeyim ben Tahir’e Elin gâvuru salmadı Kalemi aldım elime Kalem artık yazmam diyor Kırdın ananın belini Kifayetsiz gezmem diyor Bayramda girdik acıya Sabah olmaz bak geceye Kızımın yoktur bacısı Söylen gelsin Hatice’ye Selver aradı gününü Filiz tutmadı yerini Bebeğini koymuş gider Kimler tutacak elini Bugün oğlunu yokladım Sana benzer çok kokladım Ne güzel vurdun adını Anıl’la yolun bekledim Kızıma söyledim ağıt Kızım dilden dile destan Zalim imiş kahpe felek Kefende giydirdi fistan Üç hoca yıkadı seni -Ne kadar güzel- dediler Kurbanlar adadım sana Mevlütte etin yediler Gecede çaldı telefon Anan oturmuş ağlıyor Adana’ya götür dedi Kızım elimi bağlıyor …………………… Babanı koydun sıraya Yarın yuvan bozulurken Gör anne döner deliye Söylen gelsin teyzeleri Kızın evin nakışladı Eller tutar yatağını Kendi mezarda kışladı Babanın kalmadı yüzü Çok ağladı görmez gözü Yalnız mezarlıkta yatar Ne oğlu var ne de kızı Kardeşin dikti bayrağı Yakamadın sen kınayı Zalim imiş kahpe felek Nasıl ağlattı babayı Felek derin yara açtı İçimde gitmez acısı Söylen gelsin teyzeleri Kızımın yoktur bacısı Kifayet’im gelir iken Güneş gibi parlar gelir Gel ha sarı kızım gel ha Bebeğini eller alır Anan vuruyor dizine Topraklar doldu gözüne Nilay sana nerde derse Ne diyek teyzen kızına Çoban idi ayı yetti Geçemiyor kuzusundan Ciğerime diken battı Duramıyom sızısından Kifayet’imi anmasam Tövbe ki, dönmüyor dilim Elimin deyneğin aldı Olmaz olasıca ölüm Elim tutmaz görmez gözüm İçerimde yandı özüm Eli koynunda geziyor Elim kolum bir tek kızım