LÜTFİYE (DEVECİ) KARACA’NIN KENDİ AĞIZINDAN AĞIDI

Lütfiye DEVECİ, Elbistan’ın Çiçek köyünde dünyaya gelir. Büyür, yetişkin bir kız olur. Olur olmasına da gönlünü öğretmen Halit’e kaptırır. Halit’le de evlenir. Lütfiye ne yazık ki çok genç yaşta yakalandığı verem hastalığına yenik düşer. O dönem, verem hastalığına düçar olanın pek kolay kurtulamadığı bir dönemdir. Lütfiye de bu hastalıktan kurtulamayacağını bilmektedir. Artık kan kusmaya başlamıştır. Öleceğine değil, sevdiği Halit’in gözünde kalması ona büyük acı vermektedir. Bu durumda kendi ağıdını kendi yaparak bizlere sesleniyor. Bakalım ne diyor: Yüce dağ başında kandil olayım Yârimin cebinde mendil olayım Başını kambartıp derse girici Taleben çok güccük yâr ben kalayım Yüce dağ başında erikli bostan Ağlayı ağlayı ayrıldım dosttan Amanın uşaklar sılama yaslan Sılama gurbette ağlar gezer Lütfiye KARACA (DEVECİ)