MEDİNE’NİN AĞIDI

Tanır kasabasında Hasan Ağa denilen bir adam vardır. Hasan Ağa, Sivas’ın Darende ilçesinden evlenir. Babası, Godozlar’dan olan bir bayandır eşi. Medine kış günü doğum yaparken vefat eder. Kara haber anasına ulaşır. Anası; karda, kışta, at üstünde, bin bir meşakkatle cenaze evine gelir. Torununu kucağına alarak, ağıt yakmaya başlar: Sabahınan sağıl geldi Godozları savışıyor Yol ver garlı dağlar yol ver Gız anaya gavuşuyor Godozlar’ın altı altı Altında kilimi gatlı Ben buna niye ağlıyom Hiç mi yoktur Medine atlı Gara gundak dolanıyor Gene gonüm bulanıyor Giyinmiş atlas gaçağı Odaları fırlanıyor Sandığı gara boyalı Ayna masada dayalı İki gızım daha var ya Medine, onlardan payalı Meyrem Teyzem gelsin demiş Anası getirdi yemiş Bebeği verseler bana Beşiğe takarım gümüş Ben ağlarım için için Yol verin de ben bir geçim Gılıç Veli berk ağlıyor Gelin getirdiği için Aman nediyim nediyim Babasına ben nediyim Babasının nazlı gızı Kör olsun anayın gözü Sandığını açıcıyım Altınını seçiciyim Baler gızımı vermezse Ben buradan göçücüyüm Kitli odanın gapısı Güzel Medine’min yapısı İri gözlü ağ Medine’m Yandı Darende’nin hepisi Kapımızın önü söğüt Medine’me veririm öğüt Bebeği bana verseler Ederim bir babayiğit Saadet Bacı; Saadet Bacı Ben görmedim böyle acı Doktora götürselerdi Cerrah vermez mi ilacı Kurban olam Hasan Ağa Sen ağlama ben öleyim Eğer kabul eder isen Yerine vereyim mesek Lambaların fitiliyim Ben bir derdin yetimiyim Gurbete kız mı verilir Ben gızımın gatiliyim