MENDİFA’NIN AĞIDI

Büğet köyünden Mendifa Kadın, maddi açıdan zor durumda kalır. Kimse ona yardımcı olmak istemez. Bir gün Mendifa kadın, köyün çıkışında, su deposunun kenarında yanmış bir şekilde bulunur. Mendifa kadının çaresizlikten gazla kendisini yaktığı anlaşılır. Kim olduğu bilinmeyen bir yakını Mendifa’ya şu ağıdı yakar: Kaldım düşmanın eline gülmedim Eller gibi bir murada ermedim Emmiden dayıdan fayda görmedim Kahrınan yanıyom yalan dünyada Sağ günümde eşim, dostum çoğudu Çağırdım gelmedi eşim uyudu Ben ölürken su verenim yoğudu Kahrınan yanıyom yalan dünyada Deponun durağı yüce yarıdı Dertliye teselli veren yoğudu Yanıp yanıp yanmaması zorudu Kahrınan yanıyom yalan dünyada Eşim böyle miydi ahdımız n’oldu Yanık yaralara yağmurlar doldu O güzel Mendifa yazıda kaldı Kahrınan yanıyom yalan dünyada Kırıktır tecellim, yoksul kaderim Dar akşamda burada yola girdim Şu tatlı canımı heder ederim Kahrınan yanıyom yalan dünyada